Sjef van Stratum, eigenaar van schoenenzaak Fratelli-Shoes en directeur van online webshop Topshoe.nl, zag in de tweede week van maart de omzet in zijn fysieke winkel terugvallen naar nul. Ook het aantal online bestellingen daalde aanzienlijk. Sjef is hard getroffen door de coronacrisis, en met hem alle winkeliers. Toch zette Sjef met zijn team de schouders eronder om het voortbestaan van de winkel veilig te stellen. Maar volgens Sjef moet de échte crisis nog komen.

Online redding

Tien jaar geleden merkte Sjef een beweging in de markt. De vraag naar online webshops nam steeds verder toe. ‘Grote partijen met enorme budgetten haakten direct in op deze trend’ begint Sjef zijn verhaal. ‘De hele schoenen-/modebranche maakte zich destijds zorgen dat webshopping zomaar 10% marktaandeel zou kunnen gaan innemen en daarmee omzetverlies voor de fysieke winkels zou kunnen betekenen. Tijdens cursussen en lezingen over online retailen kwam ik steeds dezelfde collega’s tegen. We spraken dan over de enorme benodigde budgetten om een goede online webshop te starten. Tot iemand van ons op het idee kwam om samen één webshop te vullen met al onze schoenen. We zochten aandeelhouders om te investeren, vormden een directie en managementteam en zijn zo gaan groeien. Nu hebben we bijna 100 aangesloten winkels en huren we een kantoorunit in Nieuwegein voor onze klantenservice. In het verleden werden we uitgelachen met onze digitale plannen, maar vooral nu in deze problematische tijden, plukken we er absoluut de vruchten van.’

Vooral nu in deze problematische tijden, plukken we er absoluut de vruchten van

Er komt iets aan

In de week voor de sluiting van de horeca merkte Sjef al een enorme terugval in de omzet. Maar de signalen dat er iets groots aankwam kreeg Sjef al veel eerder tijdens de inkoop van de wintercollecties. ‘Op de grote beurzen in Milaan en Berlijn begon de onrust bij leveranciers omdat mensen om hun heen ziek werden. Wij hadden wel gehoord van corona, maar dat was meer een ver-van-je-bed-show. Tot we de berichtjes van Italiaanse collega’s en hun families lazen. Daar kreeg ik echt kippenvel van. Zij waarschuwden ons: ‘Maak je borst maar nat, want er komt iets verschrikkelijks aan’. Later werden vertegenwoordigers die oa. De MICAM beurs in Milaan hebben gestaan geweigerd op andere grote beurzen.’

Sluiting C.A.S.T. (Centrum. Accessoires, Schoenen en Tassen)

Op 12 maart was Sjef op inkoop in C.A.S.T., een Nederlands beursgebouw. ‘Daar werd bekend gemaakt dat evenementen met meer dan 100 personen niet meer zijn toegestaan’ vertelt Sjef. ‘Sluiting van de C.A.S.T., terwijl het inkoopseizoen nog in volle gang is, heeft een enorme impact. Dan zie je de angst in de ogen van je leveranciers en vertegenwoordigers. Dat zijn allemaal mensen die daar in hun showroom en op beurzen hun brood moeten verdienen. Men realiseert zich dat het inkoopseizoen er plotseling opzit. Inkopers trekken de handrem erop. Even later stonden we in de file om de parkeergarage te verlaten, nog diffuus van wat er eigenlijk zojuist werd medegedeeld. Datzelfde weekend sloot de horeca en kwam ook in de rest van Nederland het besef’ aldus Sjef.

Even later stonden we in de file om de parkeergarage te verlaten, nog diffuus van wat er eigenlijk zojuist was medegedeeld.

Angst in de winkelstraat

En dat besef had een weerslag op de verkoop. ‘In de week nadat de horeca moest sluiten leek het wel alsof er een slot op de online en offline verkoop was gegaan. De prioriteit bij de mensen lag ergens anders. Er werd gehamsterd in de supermarkt en niet gezocht naar een nieuw jurkje of nieuwe schoenen. Angst regeerde echt in de winkelstraat. Dat is gruwelijk eng en heb ik nog nooit meegemaakt. Ik heb meerdere fysieke winkels waar ik in die week samen nog geen 100 euro omzet per dag draaide. En dat terwijl ik al een zomercollectie ter waarde van een half miljoen op voorraad had in het magazijn.’

Nu had ik ineens tijd over, maar nog steeds kreeg ik niks gedaan. Ik was in shock

Ondernemerstrauma

Sjef zat met een enorm probleem en zag zijn worst case scenario werkelijkheid worden. ‘We hebben geprobeerd gebruik te maken van alle maatregelen en handreikingen vanuit de overheid. Gelukkig kwam Please ook met allerlei mogelijkheden om ons tegemoet te komen. Zo hebben ze de NOW-regeling van de overheid omgezet in een PNOW-regeling voor hun klanten. Ik heb ook veel gebeld met Paul (Reiling, intern relatiebeheerder bij Please, red.) en Michelle (Coeterier, extern relatiebeheerder bij Please, red.) belde regelmatig om te vragen hoe het ging en of ze nog iets kon doen. Dat was heel fijn, maar toch zagen we het helemaal fout lopen’ vervolgt Sjef zijn verhaal. ‘In de stress van het moment lijk je dan in een trance terecht te komen. Het is echt een soort trauma dat je als ondernemer te verwerken krijgt. In de weken voor de crisis klaagde ik dat ik het zo druk had en nergens aan toekwam. Nu had ik ineens tijd over, maar nog steeds kreeg ik niks gedaan. Ik was in shock.’

Noodplan

In paniek bedachten Sjef en zijn broer/compagnon een noodplan. ‘We vroegen Please om de transitievergoedingen te berekenen en vaststellingsovereenkomsten op te stellen en planden een teamoverleg. We konden niet anders dachten we, rekeningen moesten betaald worden. Maar gelukkig hebben we dat besluit op het allerlaatste moment teruggetrokken.’ Een geëmotioneerde Sjef vervolgt zijn verhaal: ‘We hebben een fijn team, waar we erg zuinig op zijn. Dat wilden we niet laten gaan. Daarom besloten we onze opgebouwde reserves in te zetten en een groot deel van ons privévermogen en oudedagsvoorziening te investeren om de rekeningen te betalen. Zo konden we onze medewerkers een bos bloemen geven tijdens het teamoverleg, in plaats van (een aantal van hen) een ontslagbrief. We besloten er samen de schouders onder te zetten. Ik heb verteld hoe we ervoor stonden, geen flauwekul. En dat werd gewaardeerd.’

Zo konden we onze medewerkers een bos bloemen geven in plaats van een ontslagbrief

Noodplan werd strijdplan

Op een groot whiteboard in de bedrijfskantine maakte hij zijn strijdplan. ‘Ik wist dat ik 3 problemen had: te hoge voorraad, geen omzet en rekeningen die betaald moeten worden. Maar ik wist ook dat ik niet de enige met dit probleem was én dat we een Ferrari van een webshop hebben. Dus heb ik enkele collega-ondernemers benaderd die hun fysieke winkels tijdelijk hadden gesloten en daardoor de online bestellingen niet konden versturen. Zo verwerkten wij hun orders in hun verpakkingen, daar waar onze automatisering overlap vond. Op deze manier wisten we onze voorraad flink te laten slinken, liquiditeit te creëren én mijn team volop aan  het werk te houden.’

De toonbank in de prachtzaak van Sjef werd een inpaktafel en de te verzenden bestellingen stapelden zich op in de winkel. ‘Het was ongekend. We verwerkten honderden bestellingen per dag. Nu zijn we bijgewerkt, is de piek van het online bestellen weer afgenomen en gaan de winkels van collega-ondernemers weer open.’

De derde ronde

Sjef en zijn team hebben zich goed herpakt, maar ze zijn er nog lang niet. ‘De eerste ronde hebben we een flinke klap gekregen, de tweede ronde hebben we ons herpakt, maar de derde ronde valt nog te bezien. Die ronde gaat richting het najaar gespeeld worden. Samen met mij hebben veel retailers zich ingehouden met het plaatsen van bestellingen. De leerproductie ligt stil omdat slachthuizen in Zuid-Europa lange tijd gesloten waren. Collecties die allang in de winkel hadden moeten liggen staan vast in internationale havens, noem maar op. Ik houd mijn hart vast voor wat er nog gaat gebeuren, maar er moet iets gaan gebeuren in de markt, dat kan niet anders.

Er zal een winkellandschap zijn vóór corona en een winkellandschap ná corona

Zorgen voor de toekomst

Sjef is van nature strijdlustig, een vechtsporter, gepassioneerd ondernemer en positief mens, maar ook hij begint een klein beetje het vertrouwen in de toekomst voor zijn branche (en vele andere branches) te verliezen. ‘Het rendement raakt ver zoek, risico’s worden groter en de omzet van dit jaar kunnen we wegstrepen. De winkelstraat zoals hij was zal niet terugkomen tot er een vaccin is. En dan nog zal er een winkellandschap zijn vóór corona en een winkellandschap ná corona. Ik maak me grote zorgen. Mijn winkel is mijn kindje, nu voelt het alsof mijn kindje ziek is en ik weinig kan doen. Ieder jaar na de Oudjaars-borrel sluit ik de zaak en zeg: ‘Fratelli, jongen… dankjewel. Het was weer een mooi jaar.’ Met deze crisis sluit ik de winkel na een ellendige dag en zeg ik: ‘Fratelli, jongen… je bent ziek hè? Ik weet het maar we knokken ons er doorheen.

Charlotte Hendriks Marketing en communicatie
Charlotte Hendriks

Meer gerelateerde artikelen

All aboard! Alles over succesvol onboarden

19 mei 2020

In deze blog van HR expert Malaika vertelt zij alles over een succesvol onboarding programma. Het is als een ...

Lees verder

Veilig en verantwoord werken tijdens coronadrukte

06 mei 2020

Door de coronacrisis zijn er ook bedrijven die het nu extra druk hebben, denk hierbij aan de zorghelden, de ...

Lees verder

Strategische personeelsplanning: voorbereid na de crisis

22 april 2020

Er komt, gelukkig, ook weer een periode na deze corona-crisis en dan kun je maar beter goed voorbereid zijn. ...

Lees verder

HR expert: 4 tips om van thuiswerken een feestje te maken

07 april 2020

Thuiswerken... Inmiddels bekend bij bijna iedereen. In deze blog van HR expert Malaika van den Eijnde geeft ...

Lees verder

Please HR expert: goed werkgeverschap tijdens én na corona

07 april 2020

In deze blog bespreekt HR expert Anke van Alst hoe jij als werkgever het goed werkgeverschap behoud in de ...

Lees verder

Juriste Please over de bekendmaking details NOW-regeling

02 april 2020

De details van de NOW-regeling zijn bekend. Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft in ...

Lees verder