Terug naar overzicht

Sasha de Boer: intens werkgeluk

Sacha de Boer was tot 2013 een van de vaste presentatoren van het NOS Achtuurjournaal. Hierna richtte zij zich volledig op haar succesvolle carrière als fotografe. Vorig jaar keerde ze weer terug op televisie, nu als presentator van Brandpunt. Speciaal voor Please Magazine, schreef zij een column over haar visie op intens werkgeluk. 

In de vier jaar nadat ik mijn keurige nieuwslezersoutfit aan de wilgen hing, heb ik vele momenten van intens werkgeluk gehad. Zoals in Ethiopië voor een foto-opdracht van Amref Flying Doctors, waar ik in the middle of nowhere honderden prachtige dromedarissen zag. Zo beeldschoon dat ik dit echt van dichtbij moest fotograferen. Tot ik door mijn lens ook vier mannen met opgeheven stokken ontwaarde, die woest rennend mijn kant op kwamen. Ik realiseerde me plotseling dat ik hier helemaal alleen was, ver weg van het taxibusje dat ik deelde met een paar vrouwen van Amref. Die ook opeens belaagd werden. De adrenaline maakte dat ik sneller kon rennen dan ooit, die belager uit de deuropening trok, in zijn kruis trapte en ‘go go go!’ riep terwijl ik in de auto sprong. Ja mensen, dat is werkgeluk. En nog een mooie foto ook.

De adrenaline maakte dat ik sneller kon rennen dan ooit, die belager uit de deuropening trok, in zijn kruis trapte en ‘go go go!’ riep.

Een druppel op een gloeiende plaat

Vroeger, toen ik nog nieuwslezer was bij het NOS Journaal, ging ik elke dag om dezelfde tijd naar dezelfde plek. Het werk was leuk en uitdagend (hoe schrijf ik een tekst die deze situatie het helderst uitlegt aan geïnformeerden en minder goed geïnformeerden), maar na 19 jaar kun je sommige berichten wel dromen. Zoals over de Haagse politiek. En dan heb je de verdrietige berichten waar ik steeds meer genoeg van kreeg: de terroristische aanslagen, de natuurrampen, de vele, vele slachtoffers. Het raakte mij diep en alles wat ik eraan kon doen was jou, de kijker, er zo goed mogelijk over informeren.

Nu ik fulltime fotograaf ben, ga ik naar plekken waar stille rampen zijn, zoals de hongersnood door droogte en verkeerd beleid in Zimbabwe (bouw eens een dam, Mugabe!) of het gebrek aan hiv-medicijnen in landen zoals Oekraïne en Birma. Geen vrolijke zaken, maar door mijn foto’s komen er meer mensen hierover te weten en kan er iets aan gedaan worden, hoe klein ook. Een druppel op een gloeiende plaat kan hier een mensenleven redden.

En dus is er in Ivoorkust een meisje van bijna één jaar dat Sacha Charlotte heet.

Op het juiste moment op de juiste plek

Zo hebben producer Lotte van 3FM en ik in elk geval één mensenleven kunnen redden. Dat was in Ivoorkust, waar we verhalen maakten voor Serious Request over longontsteking, de verborgen sluipmoordenaar. We ontmoetten een jonge weduwe die in haar verdriet niet doorhad dat haar pasgeboren dochtertje doodziek was, en brachten gaar naar de dichtstbijzijnde kliniek. Normaal gesproken vijf uur lopen, maar met onze jeep een half uurtje. De arts spoot antibiotica en het kleine meisje was er al snel een stuk beter aan toe. Uit dankbaarheid heeft haar moeder het kindje naar ons genoemd. En dus is er in Ivoorkust een meisje van bijna één jaar dat Sacha Charlotte heet. Omdat wij op het juiste moment op de juiste plek waren en zo haar leven hebben gered. Dat is pas echt intens werkgeluk!

Zet die stap, neem die beslissing: grijp je kans!

En zo blijkt wel uit al het voorgaande, inclusief mijn beslissing om fulltime fotograaf te worden: geen actie ondernemen is erger dan de verkeerde actie ondernemen. Dus: zet die stap, neem die beslissing: grijp je kans!

Sacha de Boer
Fotografe 

Lees meer interessante columns van diverse professionals in Please Magazine. Ontvang ons magazine ieder half jaar als eerste online of in de brievenbus. Schrijf je nu in.